Oeist

Ultima Thule

Want écht bestaan… doet hij niet meer.
Wat had hij graag gewoordspekeld.
De hele tijd.
Van ochtendzucht tot avondval.
Met DE VADER bijvoorbeeld…
Maar bij hem zat alles draaidekselvast.
Of liever nog, met DE MOEDER.
Maar zij liep uit het zicht en hart ver
Zelfs met DE VROUW.
Nooit meer allenig op de wereld!
Of met HET DORP.
De kletsklap van de kletskop.
Met HET LIEF kon het.
Alles op de tafelplank.
In talig tonggedraai.
Maar toch bleef alles stil.
Muizenissig stil.
Colofon:
Tekst/ Sven Ronsijn
Regie/ Jelle Marteel
Spel/ Lore Dejonckheere, Kurt Defrancq, Els Trio
Poppen/ Filip Peeters
Kostuums/ Chris Snik
Scenografie en techniek/ Rupert Defossez
Links:
Back to Top