Eindeloos geduld van drie dagen

Ultima Thule

Op een dag neemt een dichter, een beroemde dichter naar het schijnt, zijn intrek in een huis op een berg, aan de rand van een vissersdorp. ‘In de staart van den duivel’. Zo heet dat onbegaanbaar stuk wegel waar hij woont met die beeldschone jonge vrouw. En wil het toeval nu toch wel dat die dichter elke dag vrachten post ontvangt. En wil het lot dat de postmeester niet meer uit de voeten kan, door zijn rug en zijn knieën, en ook een beetje door zijn doordrenkte lever. Mario, 17, heeft een hekel aan het vissersbestaan en wordt assistent van de postmeester. Hij is een dromer en smoorverliefd op de enige dochter van het enige café, waarvan zijn vriend Franco beweert dat hij haar kan krijgen, als hij dat zou willen. Mario is bedeesd, maar geraakt stap voor stap in de ban van de dichter op zijn berg. Van hem leert hij de woorden die hij zal  gebruiken om het hart van zijn geliefde Beatrice te veroveren. Zo ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de oude dichter en de jonge postbode. Het zijn echter de nieuwe woorden die Mario op een dag fataal zullen worden omdat hij ze niet alleen voor de liefde gebruikt…
Colofon
Spel Els Trio, Jonas Van Thielen en Kurt Defrancq
Scenografie Ultima Thule
Tekst en Regie Wim De Wulf
Muziek Ivan Smeulders (Bart Peeters, Kapitein Winokio…)
Poppen en kostuums Chris Snik en Peter Devolder
Lichtontwerp Rupert Defossez
Back to Top